پرورش ديني

كنترل زبان (2)

Sun, 20 May 2012 15:54:00 GMT

کنترل زبان حتي در نماز

در نماز فرادا مکلف هستيم که حمد و سوره را بخوانيم در صورتي که در نماز جماعت هنگامي که امام جماعت حمد و سوره را تلاوت مي کند بايد سکوت کنيم.
اصلا اجازه بديد به نحو ديگه اي مطرح کنم.
در نماز اگر دقت کنيد در بعضي از جاها بايد حتما سکوت کرد.
در نماز جماعت اگر صحبت کني نماز باطل است حتي اگر قرآن بخواني، دعا بخواني و…
در بعضي از جاها بايد سخن بگويي اگر سکوت کني نماز باطل است. باز جائي بايد بلند بگويي و جايي آهسته.

و اما …
کنترل زبان
بله! کنترل زبان
سکوت در نماز جماعت تا جايي که اگر صحبتي کن حتي ايه اي از قران را تلاوت کني موجب بطلان نماز مي شود.
و تلاوت در نماز فرادا به گونه اي که اگر سکوت کني نمازت رد مي شود.
بيانگر کنترل زبان مي باشد.
بايد جايي سخن گفت و بايد جايي سکوت کرد.
همه جا موضع و مکان سخن گفتن نيست. همه جا هم موضع سکوت نيست.
هر سخن جايي و هر نکته مکاني دارد.
اينها همه درس است که:
اي نمازگزار بدان و آگاه باش که در جامعه گاهي وظيفه تو سخن گفتن است و گاهي سکوت و اين درس کنترل زبان مي باشد.
انشاء الله اين بحث را در يادداشتهاي بعدي پي مي گيريم.
ادامه دارد….

و به برکت صلوات بر محمد و ال محمد
التماس دعا
يا علي

كنترل زبان(1)

Sat, 19 May 2012 14:41:00 GMT

روزي پيامبر(ص) در موعظه خود به مردم فرمود: خدا بيامرزد بنده اي را که از گفتارش سود ببرد، و يا سکوت کند تا سالم بماند، زبان بيش از هر چيز ديگر بر انسان حاکميت دارد. آگاه باشيد تمام سخناني که از انسان صادر مي شود، به زيانش است، مگر ياد و ذکر خدا،امر به معروف و نهي از منکر، و اصلاح بين مؤمنان.يکي از اصحاب به نام معاذ بن جبل گفت: «اي رسول خدا! آيا سخن گفتن هم چنان چيزي است که انسان بر اثر آن عذاب شود؟» پيامبر (ص) در پاسخ فرمود: «و هل يکبّ النّاس علي مناخرهم في النّار الّا حصائد السنتهم...؛آيا چيزي جز درو شده ها (و محصول) زبان انسان را از ناحيه صورت به دوزخ مي افکند؟ پس هر کس مي خواهد از عذاب در امان باشد و سالم بماند مراقب زبان و گفته هايش باشد.»

مرحوم آيت اللّه شيخ محمد تقي ستوده(متوفي 1420 هـ.ق) استاد عاليقدر حوزه علميه قم مي فرمود: «من وقتي که افراد اصرار مي کنند و موعظه اي مي خواهند، مي گويم: زبان! زبان! بايد مواظب زبانتان باشيد، خيلي انسان بايد سنجيده حرف بزند مرحوم خوانساري (آيت اللّه العظمي سيد احمد خوانساري، متوفي 1405 هـ.ق) طوري بود که اگر پنجاه سال با ايشان مي نشستي، درباره کسي يک کلمه نمي گفت، يا خود را بر کسي ترجيح نمي داد... ايشان خيلي بر زبانش مسلّط بود. زبان حفظش لازم است، چون جرم زبان سنگين است اميرمؤمنان(ع) درباره زبان مي فرمايد: «جرمه صغيرٌ و جرمه ثقيلٌ؛ حجم و جسم زبان، کوچک است، ولي جرم و گناه آن بزرگ است.»

و امام علي(ع) فرمود: «انسان بايد به زبانش افسار بزند، زيرا زبان عضو سرکش و چموشي است، خداوند تقواي هيچ بنده اي را مفيد نمي داند، مگر اين که زبانش را کنترل کرده و افسار بزند.»

اي عزيز مصر وجود!

Fri, 18 May 2012 15:34:00 GMT

يا صاحب الزمان! داستان يوسف را گفتن و شنيدن به بهانه‎ي توست. شرمنده‎ايم مي‎دانيم گناهان ما همان چاه غيبت توست . مي‎دانيم کوتاهي‎ها، ناداني‎ها و سستي‎هاي ما، ستم‎هايي است که در حق تو کرده‎ايم .

يعقوب به پسران گفت: به جستجوي يوسف برخيزيد،

و ما با روسياهي و شرمندگي، آمده‎ايم تا از تو نشاني بگيريم .

به ما گفته‎اند اگر به جستجوي تو برخيزيم، نشاني از تو مي‎يابيم .

اما اي فرزند احمد ! آيا راهي به سوي تو هست تا به ديدارت آييم .

اگر بگويند براي يافتن تو بايد بيابانها را درنورديم، در مي‎نورديم .

اگر بگويند براي ديدار تو بايد سر به کوه و صحرا گذاريم، مي‎گذاريم .

اي يوسف زهرا !

خاندان يعقوب پريشان و گرفتار بودند،

ما و خاندانمان نيز گرفتاريم،

روي پريشان ما را بنگر. چهره زردمان را ببين .

به ما ترحم کن که بيچاره‎ايم و مضطر

اي عزيزِ مصرِ وجود !

سراسر جهان را تيره روزي فرا گرفته است .

نيازمنديم ! محتاجيم و در عين حال گناهکار،

از ما بگذر و پيمانه جانمان را از محبت پر کن .

به چه بهانه؟

Thu, 17 May 2012 18:18:00 GMT

افسوس که آنچه برده ايم باختني است

بشناخته هـــا همه نشناختني است

برداشته ايــم هـــر آنچـــه بايد بگذاشت

بگذاشته ايم هرانچه برداشتني است

الهي!

به چه بهانه اي به بيراهه روم وبه چه بهايي غفلت ورزم؟

چگونه در مقابل حجت هاي بالغه ات سر بالا گيرم

که جايي براي سستي نيست.

کتاب محکمت مملو از داستان ها ،عبرت ها،موعظه ها، پندهاواندرزهاست

ودليل براي بندگانت تمام.

اي خداي صابر!

ظرف صبوري وتحملمان را وسعت بخش

وجان هايمان را براي پذيرش ابتلاء خودت سرشار از رضايت واشتياق کن.

خداي متعال وقت شناس است.

Thu, 17 May 2012 17:40:00 GMT

ساعت سازي بودکه ساعت تعمير مي کرد.روزي مردي ساعتي آوردتابرايش تعميرکند.اوگفت:اگراين کار رابکنيد ساعتم درست مي شودوبعدباساعت برگشت.بعداز چنددقيقه مردديگري ساعتي آوردوگفت:اگراين چيز کوچک را اين جابگذاري وآن يکي را آنجا مطمئن هستم که دوباره مثل روز اولش کار مي کند.بعدازچند دقيقه مردي ساعتي آورد وگفت :بعداز يک ساعت مي آيم تا ساعتم را ببرم .چهارمين نفرکه آمد،گفت: ساعتم درست کار نمي کند وچيزي راجع به ساعت نمي دانم،لطفا هروقت آماده شد خبرم کنيد .
ما اغلب مشکلاتمان را نزد خدا مي بريم وپيش از بازگشت آن هارا با خود بر مي گردانيم. گاهي براي خدا تعيين تکليف مي کنيم چگونه گره از کار ما بگشايدوگاهي زمان تعيين مي کنيم؛در صورتي که بايد مشکلمان رابه خدا واگذار کنيم.اوخودپس ازحل مشکل ،مارا خبر ميکند،چون خدا هميشه وقت شناس است.