سفارش تبلیغ
خرید بلیط هواپیما، خرید و رزرو اینترنتی ، چارتر، سامتیک

شب یلدا قدم آرام بردار


کمی هم احترام ما نگهدار


تو می بینی ربابم غصه داراست


بنی هاشم هنوزم داغدار است


صدای العطش در گوش مانده


بدن ها بی کفن هر گوشه مانده


شب یلدا، تو هم چله نشین باش


سیه پوش غم سالار دین باش.





تاریخ : چهارشنبه 91/9/29 | 11:46 صبح | نویسنده : ف.س | نظرات ()

آخر پاییز شد،


همه دم می زنند از شمردن جوجه ها.


تو بشمار تعداد دل هایی که به دست آوردی


تو بشمار تعداد لبخندهایی را که بر لب دوستانت


نشاندی


تو بشمار تعداد اشک هایی را که از سر شوق و غم


ریختی


و به یاد بیاور که در این فصل زرد تو چقدر سبز بودی


جوجه ها را بعدا  می شماریم.





تاریخ : سه شنبه 91/9/28 | 2:21 عصر | نویسنده : ف.س | نظرات ()
در نامگذاری این ماه، دو وجه ذکر کرده ‏اند :

1-
از « صُفْرَة (زردی) » گرفته شده؛ زیرا زمان انتخاب نام،

مقارن فصل پاییز و زردی برگ درختان بوده است.

2 - از «صِفْر (خالی)» گرفته شده؛ زیرا مردم پس از پایان ماه‏های حرام،

رهسپار جنگ می‏ شدند و شهرها خالی می‏ شد.

این ماه، معروف به شومی و بدشگونی است.

از پیامبر اکرم (ص) درباره ماه صفر، چنین نقل شده است:

هر کس خبر تمام شدن این ماه را به من دهد، بشارت بهشت را به او می‏دهم.

برخی اعمال ماه صفر

1 - در این ماه، به دادن صدقه اهتمام بیشتری شود

پیامبر اکرم (ص) در باب صدقه دادن می فرمایند : ” لبخند تو بر روی برادرت صدقه است ،

امر به معروف و نهی از منکر کردنت صدقه است ، رهنمایی کسی که راه را گم کرده

صدقه است و دور کردن سنگ و خا ر و استخوان از راه صدقه است . “

2 - برای ایمنی از بلاها، دعای زیر هر روز ده مرتبه خوانده شود :

یا شَدیدَ الْقُوی‏ وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی

‏ شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی‏ کُنْتُ

مِنَ الظَّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلی‏

مُحَمَّدٍ وَ الِهِ‏ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ! (مفاتیح الجنان)

ای سخت نیرو، و ای سختگیر! ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز! خوارند از بزرگی‏ت همه خلقت.

پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را، ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش!

ای عطا دِه! ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم.

اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را،

و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه‏ اش!

3 - ـ «سیّد بن طاووس» نقل کرده است: در روز سوم ماه صفر، دو رکعت نماز بخوان

که در رکعت اوّل سوره «حمد» و سوره «انّا فتحنا» (فتح) و در رکعت دوم سوره «حمد»

و سوره «توحید» قرائت شود و پس از سلام نماز، صد بار صلوات بفرست و صد بار آل

ابى سفیان را لعنت کن و صد مرتبه استغفار نما و آنگاه حاجت خویش را از خداوند بخواه.
(ان شاء اللّه به هدف اجابت مى رسد).( اقبال، صفحه 587)

4 ـ در روز اربعین (بیستم ماه صفر) زیارت امام حسین(علیه السلام) مستحبّ است
و مورد تأکید قرار گرفته. در روایتى که «شیخ طوسى» از امام حسن عسکرى(علیه السلام)
نقل کرده، چنین آمده است: نشانه هاى مؤمن پنج چیز است: به جاى آوردن پنجاه و یک رکعت
نماز (17 رکعت نماز واجب و 34 رکعت نافله) و زیارت اربعین (امام حسین(علیه السلام)) و
انگشتر را بر دستِ راست نهادن، و پیشانى را به هنگام سجده بر خاک گذاردن
و بسم الله الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن.(2)



تاریخ : دوشنبه 91/9/27 | 3:41 عصر | نویسنده : ف.س | نظرات ()

سوره ی مبارکه الاعراف: آیه 141

 

وَإِذْ أَنجَیْنَاکُم مِّنْ آلِ فِرْعَونَ یَسُومُونَکُمْ سُوَءَ الْعَذَابِ یُقَتِّلُونَ أَبْنَاءکُمْ وَیَسْتَحْیُونَ نِسَاءکُمْ وَفِی

ذَلِکُم بَلاء مِّن رَّبِّکُمْ عَظِیمٌ(141)

 

(به خاطر بیاورید) زمانى را که از (چنگال) فرعونیان نجاتتان بخشیدیم! آنها که پیوسته شما را

شکنجه مى‏دادند، پسرانتان را مى‏کشتند، و زنانتان را (براى خدمتگارى) زنده مى‏گذاشتند و در

این، آزمایش بزرگى از سوى خدا براى شما بود. (141)

 

‎‎حضرت زین‌العابدین علی‌بن‌الحسین علیه‌السلام فرمود‏: ‎


ما در میان قوم خود همچون بنی اسرائیل در میان خاندان فرعون گشته‌ایم که پسران ما را

می‌کشند و ‏زنان ما را زنده می‌گذارند.




سوره ی مبارکه الانعام: آیه 151

 

قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ أَلاَّ تُشْرِکُواْ بِهِ شَیْئًا وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلاَدَکُم

مِّنْ إمْلاَقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَإِیَّاهُمْ وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ

الَّتِی حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذَلِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ(151)

 

بگو: «بیایید آنچه را پروردگارتان بر شما حرام کرده است برایتان بخوانم: اینکه چیزى را

شریک خدا قرار ندهید! و به پدر و مادر نیکى کنید! و فرزندانتان را از (ترس) فقر، نکشید!

ما شما و آنها را روزى مى‏دهیم و نزدیک کارهاى زشت نروید، چه آشکار باشد چه پنهان!

و انسانى را که خداوند محترم شمرده، به قتل نرسانید! مگر بحق (و از روى استحقاق)

این چیزى است که خداوند شما را به آن سفارش کرده، شاید درک کنید! (151)


امام صادق علیه‌السلام فرمود:


«کسی را که خداوند خونش را حرام شمرده بود ‏کشتند:

حسین علیه‌السلام را در میان خانواده‌اش به قتل رساندند.»




تاریخ : شنبه 91/9/18 | 9:3 عصر | نویسنده : ف.س | نظرات ()

 

سوره ی مبارکه الشعراء: آیه 219

 

وَتَقَلُّبَکَ فِی السَّاجِدِینَ(219)

 

و (نیز) حرکت تو را در میان سجده‏کنندگان! (219)

 

از امام باقر علیه السلام درباره قول خدای عزوجل: « و تقلبک فی الساجدین »؛ « و خداوند

حرکت تو را در میان سجده کنندگان می بیند»؛ « سوره شعرا، آیه 219 » روایت شده است

که این آیه درباره علی (ع) و فاطمه (س)و حسن(ع) و حسین (ع)و اهل بیت پیامبر خدا علیهم السلام است.

منابع

 بحار الانوار، ج 24، ص 280، حدیث 1 - کنز جوامع الفوائد، ص 388


  
سوره ی مبارکه مریم : آیه 1

 

کهیعص(1)


از سعد بن عبدالله روایت شده است که حضرت قائم علیه السلام درباره تأویل « کهیعص »

پرسیدم.


حضرت فرمود: این حروف از خبرهای غیبی است که خداوند بنده اش زکریا را بر آن آگاه

ساخت. آن گاه داستان آن را برای محمد صلی الله و علیه و آله و سلم بیان کرده است، و

داستان آن از این قرار است که زکریا از پروردگارش درخواست نمود که وی را بر نامهای پنج

تن « پیامبر(ص) و اهل بیتش » آگاه سازد پس جبرئیل بر او فرود آمد و نام پنج تن را بر وی تعلیم

داد.

 
زکریا هرگاه یاد و ذکری از محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام می کرد،

ناراحتی و اندوهش برطرف می شد و هرگاه متذکر نام حسین علیه السلام می شد اشک

چشمانش را می گرفت و نفسش به شماره می افتاد. 


روزی گفت: خدایا، چرا هرگاه چهار تن از آنها را یاد می کنم به وسیله نامهایشان از اندوه

تسلای خاطر می یابم و هرگاه حسین را یاد می کنم اشک در چشمانم حلقه می زند

و آه از دلم بلند می شود؟

 
خدای تبارک و تعالی وی را از داستان کربلا آگاه ساخت و فرمود: « کهیعص » پس:

« کاف »نشان کربلاست و « ها » نشان هلاکت عترت پاک او و « یا » نشان یزید،

کسی که در حق حسین ظلم کرد و « عین » نشان عطش است و « صاد » نشان

صبر حسین علیه السلام است.


چون زکریا علیه السلام قصه کربلا را شنید، سه روز از مسجد خارج نشد و با مردم نیز

ملاقات نکرد و در این مدت در گریه و سوگواری بسر برد و این چنین مرثیه می خواند:

خدایا، آیا بهترین خلقت را به فرزندش سوگوار می سازی.
 
خدای من، آیا این مصیبت بزرگ را بر آستان او فرود می آوری؟ خدای من، آیا بر قامت

علی (ع) و فاطمه(س) لباس مصیبت می پوشانی؟ آیا اندازه این مصیبت را بر درگاه

آنان وارد می سازی؟ 

پس از آن می گفت: خدایا، به من فرزندی عطا کن که در پیری مایه چشم روشنی من باشد.

و چون این فرزند را به من عطا کردی مرا دیوانه محبتش بگردان، آن گاه مرا در مصیبتش

سوگوار کن همان گونه که محمد، حبیب خودت را به فرزندش سوگوار کردی. پس خداوند

یحیی را به او عنایت کرد و او را در غم مصیبت « یحیی » سوگوار ساخت.

و مدت حملیحیی 6 ماه بود، همانند حسین علیه السلام.

 

منابع

 بحارالانوار، ج 44، ص 223، حدیث 1 - احتجاح، ص 239.

منبع:عاشورا


 




تاریخ : شنبه 91/9/18 | 9:46 صبح | نویسنده : ف.س | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
وبلاگicon
Online User